Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2015

10 λόγοι που απορρίπτουμε την TTIP | 10 Reasons why should be worried about TTIP



1/10 - Η ΤΤΙΡ είναι απειλή για τη δημοκρατία
Εάν συμφωνηθεί, η ΤΤΙΡ θα δώσει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να μηνύουν τις κυβερνήσεις σχετικά με πολιτικές αποφάσεις που θα μπορούσαν να βλάψουν τα μελλοντικά τους κέρδη, υπονομεύοντας τη δημοκρατική λήψη αποφάσεων στον δημόσιο συμφέρον.



2/10 - H ΤΤΙΡ αποτελεί απειλή για τις δημόσιες υπηρεσίες
Η ΤΤΙΡ θα δημιουργήσει νέες αγορές σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση, κάτι που οδηγεί σε μεγαλύτερη απελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση. Θα καταστεί επίσης πολύ δύσκολο να υπαχθούν οι υπηρεσίες αυτές - καθώς και την ενέργεια και το νερό μας – ξανά υπό δημόσιο έλεγχο.


3/10 - Η ΤΤΙΡ απειλεί την ασφάλεια των τροφίμων
Μέσω της εναρμόνισης των κανονισμών για την ασφάλεια των τροφίμων, τα πρότυπα ασφαλείας τροφίμων της ΕΕ θα πρέπει να μειωθούν στα επίπεδα των ΗΠΑ. Με αυτό το τρόπο θα αρθούν οι περιορισμοί της ΕΕ για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς ΓΤΟ, τα φυτοφάρμακα και τις ορμόνες βοδινού κρέατος



4
4/10 - Η ΤΤΙΡ αποτελεί επειλή για το περιβάλλον
Η ΤΤΙΡ θα μειώσει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς της ΕΕ στα επίπεδα των ΗΠΑ, επιτρέποντας μια αμερικανικού τύπου ανάπτυξη fracking στην Ευρώπη.


5/10 -  Η ΤΤΙΡ είναι απειλή για το κλίμα
Ισχυροποιώντας τα δικαιώματα των επενδυτών, η ΤΤΙΡ θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να μηνύουν κυβερνήσεις όταν υιοθετήσουν νέες πολιτικές κατά των ορυκτών καυσίμων.


6/10 -  Η ΤΤΙΡ απειλεί τα δικαιώματα των εργαζομένων 
Tα δικαιώματα των εργαζομένων θα μπορούσαν να μειωθούν στα πρότυπα των ΗΠΑ και οι επιχειρήσεις θα μπορούσαν να μετεγκατασταθούν σε πολιτείες των ΗΠΑ & των χωρών της ΕΕ με τα χαμηλότερα πρότυπα εργασίας.



7/10 - Η ΤΤΙΡ είναι μια απειλή για την ιδιωτική ζωή
Διέρρευσαν έγγραφα που δείχνουν ότι η ΤΤΙΡ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να επαναφέρει κεντρικά στοιχεία της Εμπορικής Συμφωνίας Κατά της Παραποίησης (ACTA), η οποία απορρίφθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από λαϊκή διαμαρτυρία. Η TTIP θα μπορούσε να αναγκάσει τους παρόχους διαδικτύου για να κατασκοπεύουν τους πελάτες τους.



8/10 - Η ΤΤΙΡ αποτελεί απειλή για τον οικονομικό έλεγχο
Η ΤΤΙΡ θα καταργήσει πολλούς από τους νέους δημοσιονομικούς κανονισμούς (όπως οι τραπεζικές εγγυήσεις) που έχουν εισαχθεί μετά το 2008 για να αποτρέψουν ένα ακόμη μελλοντικό οικονομικό κραχ.


9/10 - Η ΤΤΙΡ βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση στο απόρρητο
Ενώ τα εταιρικά συμφέροντα παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, το κοινό δεν συμμετέχει με κανέναν τρόπο στις συζητήσεις. Όλοι οι διαπραγματευτές πρέπει να υπογράψουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας. Δεν υπάρχει πρόσβαση στο κείμενο της συμφωνίας - ακόμη και για τους βουλευτές - έτσι τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε είναι από έγγραφα που διέρρευσαν.


10/10 -  ΤΤΙΡ είναι ένα επικίνδυνο προσχέδιο για τον υπόλοιπο κόσμο
Αν η ΤΤΙΡ συμφωνηθεί, οι χώρες στον παγκόσμιο Νότο θα έρθουν υπό τεράστια πίεση για την εφαρμογή προτύπων τύπου ΤΤΙΡ ώστε να αποφευχθεί η μείωση της εμπορικής τους δραστηριότητας. Το λόμπι των επιχειρήσεων επιβεβαιώνουν το στόχο τους για τη δημιουργία μιας «παγκόσμιας σύγκλισης προς τα πρότυπα των ΕΕ-ΗΠΑ». Με αυτό το τρόπο θα δούμε πολιτικές ελεύθερου εμπορίου να επιβάλλονται στις φτωχότερες χώρες, οι οποίες δεν είχαν καμία συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις.
-----------------
[από την έκδοση των ΦτΦ Μάρτιος 2015]
Μετάφραση: Φίλιππος Αναγνωστόπουλος για τους ΦΙΛΟΥΣ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece
Αναπαραγωγή - Γραφιστικές παρεμβάσεις: Κώστας Φωτεινάκης για τους ΦΙΛΟΥΣ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece
Πρωτότυπο κείμενο ΕΔΩ

Δεν υπάρχει καμία ελπίδα

Γεννήθηκα και μεγαλώνω στην πατρίδα του πράσινου ήλιου, της χρυσής αυγής,  της φέτας, του ξεγάνωτου τενεκέ, του έλληνα πιθήκου. Πάντα είχα την αίσθηση ότι βρισκόμουνα ανάμεσα σε βαρετούς νεόβλαχους κενού περιεχομένου και με τον καιρό σιγουρεύτηκα, οι θρησκόληπτοι μικροαστοί είχαν κατακτήσει τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Τα θλιβερά αυτά ανθρωπάκια που αγαπούν την τάξη και την ησυχία, υπομένουν στωικά τα πάντα και παραμένουν απαθή στον καναπέ τους, φαίνονται ακίνδυνα και τιποτένια, αλλά αυτοί είναι οι πολλοί και οι πιο επικίνδυνοι. Με αυτούς θα ασχολούμαστε, χωρίς ελπίδα σωτηρίας, γνωρίζοντας δυστυχώς ότι ποτέ δεν θα απαλλαχτούμε, πρέπει να κατανοήσουμε το μαλάκα δίπλα μας και να τον υποστούμε.Η χώρα της Φαιδράς Πορτοκαλέας, που λέει και ο χαρούμενος ποιητής, κατοικείται ακόμα από τους ίδιους ανθρώπους που μάλλον η οικονομική κρίση και η απόγνωση τους έκανε χειρότερους και όσο περίεργο κι αν φαίνεται κυβερνάται αν όχι από πιο ανίκανους, σίγουρα από πιο γραφικούς. Μιλάμε για μία χώρα που στο πολιτικό σκηνικό συμπρωταγωνιστούν ανάμεσα σε άλλους ο τηλεπλασιέ βιβλίων αρχαιοελληνικής λαγνείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο ξεπεσμένος δευτεροκλασάτος ζιγκολό Απόστολος Γκλέτσος, ο καταδικασμένος μαφιόζος με απαγόρευση εξόδου από την χώρα Αχιλλέας Μπέος, ο ακροδεξιός ψευτοπαλικαράς Μάκης Βορίδης και βεβαίως οι νεοναζί της Χ.Α συλλήβδην.

Δυστυχώς η κρίση απέδειξε τη γύμνια του ελληνικού λαού σε όλα τα επίπεδα, ένα μεγάλο ποσοστό των γιδιών επέλεξε και ψήφισε τους ίδιους που τον έκαναν το ζητιάνο της ευρώπης και κάποιοι άλλοι είπαν να κάνουν την επανάστασή τους μέσω νεοναζί τενεκέδων. Γιατί να ελπίζω πως κάτι θα αλλάξει σε μία χώρα
που κατοικείται από οσφυοκάμπτες, εθελόδουλους τυχοδιώκτες και κυβερνάται από απατεώνες με τα ίδια χαρακτηριστικά;



“Όπου σε πάει η καρδιά”



Η γιαγιά συμβουλεύει την εγγονή της:”…Κάθε φορά που θα νιώθεις χαμένη, μπερδεμένη, να σκέφτεσαι τα δέντρα, να θυμάσαι τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν. Να θυμάσαι ότι ένα δέντρο με πλούσια φυλλώματα και λίγες ρίζες ξεριζώνεται με το πρώτο φύσημα του αέρα, και σ’ ένα δέντρο με πολλές ρίζες και ισχνά φυλλώματα η λέμφος κυλάει με δυσκολία. Ρίζα και φυλλώματα πρέπει ν’ αναπτύσσονται με το ίδιο μέτρο, πρέπει να μένεις μέσα στα πράγματα και πάνω από αυτά, μόνο έτσι  θα μπορέσεις να προσφέρεις σκιά και καταφύγιο, μόνο έτσι θα μπορέσεις να γεμίσεις με λουλούδια και καρπούς τη κατάλληλη εποχή.
Κι όταν θ’ ανοιχτούν μπροστά σου τόσοι δρόμοι και δεν θα ξέρεις ποιον να διαλέξεις, μην ακολουθήσεις ένα στη τύχη, αλλά κάθισε και περίμενε. Πάρε βαθιές, γεμάτες εμπιστοσύνη ανάσες, όπως τη μέρα που ήρθες στον κόσμο, χωρίς ν’ αφήσεις τίποτα ν’ αποσπάσει την προσοχή σου. Περίμενε, περίμενε κι άλλο. Μείνε ασάλευτη, σιωπηλή κι άκουσε την καρδιά σου. Κι όταν σου μιλήσει, πήγαινε όπου σε πάει εκείνη…”
“Όπου σε πάει η καρδιά” της  Susanna Tamaro

  

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015

Φθινοπωρινός επισκέπτης

makridakisΣήμερα έφθασε ως εδώ ο Α.Σ., 35χρονος, κάτοικος κέντρου Αθηνών, γεννημένος και μεγαλωμένος εκεί, υπάλληλος σε μεγάλη εταιρία ως αποθηκάριος, με μισθό που του αρκεί για να ζει άνετα σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα ως εργένης.
Ταξίδεψε με το βαπόρι χθες βράδυ από Πειραιά και μόλις ξημέρωσε στη Ικαρία, ήρθε με ένα παπί στις Ράχες και με βρήκε διότι, είπε, ήθελε να συζητήσουμε πολλά πάνω στο ζήτημά του, που δεν είναι άλλο από την ολοένα και σφοδρότερη επιθυμία του να εγκαταλείψει τη ζωή που έμαθε και κάνει τόσα χρόνια, να εγκαταλείψει την πόλη, τη δουλειά και την καθημερινότητα αυτή που βιώνει, με σκοπό να ζήσει ελεύθερος κοντά στη φύση, να τρέφεται με φυσικές τροφές, να μην παράγει απορρίμματα και να νιώθει ελεύθερος.
Ήρθε λοιπόν εδώ σήμερα ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε τροχιά προς την συνειδητότητα, ένας άνθρωπος που υποφέρει πλέον με τον τρόπο που ζει, παρ’ όλο που το σύστημα δεν τον έχει ξεβράσει, αλλά τον χρησιμοποιεί ακόμη και τον πληρώνει σε χρήμα σχετικά καλά. Νιώθω, μου είπε, σαν ένα ρομπότ σε μια γραμμή παραγωγής, που γεννήθηκε, που ζει και που εκτρέφεται μόνο και μόνο για να στέκεται στα πόδια του και να δουλεύει, νιώθω ότι είμαι προγραμματισμένος απόλυτα και ότι κάθε βράδυ με βγάζουν από την πρίζα για να με ξαναβάλουν το επόμενο πρωί, νιώθω, μου είπε, ότι δεν είμαι ελεύθερος άνθρωπος και ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε για να είναι πάνω απ’ όλα ελεύθερος. Πολλά ακόμη μου είπε ο Α. Ότι διαισθάνεται πως έρχεται ο απόλυτος εγκλωβισμός εντός αυτού του συστήματος, ένα αίσθημα πνιγμού ότι θα επακολουθήσει πολύ σύντομα και γι’ αυτό νιώθει ότι θέλει να ξεφύγει όσο είναι καιρός, ακόμη τώρα που έχει μισθό και μια καλή ζωή, ακόμη τώρα που μπορεί και σκέφτεται νηφάλιος, που δεν είναι στην απόγνωση και στην απελπισία. Ότι θέλει συνειδητά και όχι εξ ανάγκης να αλλάξει τη ζωή του, να αλλάξει την ανθρωπότητα όσο του αναλογεί κι αυτού η ευθύνη της.
Κάναμε ωραίες κουβέντες με τον Α., ήρθε κατόπιν και η Ειρήνη και του είπε κι εκείνη την προσωπική της εμπειρία, πώς παραιτήθηκε από την εργασία της και ήρθε να ζήσει κοντά στα φυτά, πώς βασανίστηκε μέχρι να κάνει πράξη την απόφασή της και πώς τελικά κατέληξε να κάνει το μεγάλο βήμα και δεν το έχει μετανιώσει. Κάναμε ύστερα τις βόλτες μας και το μπάνιο μας στην οκτωβριάτικη θάλασσα, πήγαμε στον λαχανόκηπο και ποτίσαμε, κόψαμε ρόκες, ραδίκια, σέσκουλα, ντομάτες, μαϊντανά, σέλινα, κολοκύθια κι ένα αγγούρι, τα κάναμε σαλάτα, και στο τέλος έφυγε και είπε ότι θα ξανάρθει.
Οι δυσκολίες τού να αλλάξει κάποιος ριζικά τη ζωή του, ιδίως σε μια εποχή σαν τη σημερινή, που η κοινωνία μας είναι ολοσχερώς δέσμια ενός σάπιου και χυδαίου συστήματος, το οποίο επιπλέον βρίσκεται σε κρίση υπαρξιακή, είναι τεράστιες αλλά, όπως τουλάχιστον γνωρίζω από τα προσωπικά μου βιώματα εδώ και 17 χρόνια, δεν χρειάζεται να είσαι πολύ δυνατός για να ακολουθήσεις την ψυχή σου, μπορεί απλά να είσαι πολύ αδύναμος για να της αντισταθείς…         Του Γιάννη Μακριδάκη           https://eleutheriellada.wordpress.com/

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Για το αύριο

Ζούμε το χειρότερο, αυτό μην το ξεχνάς. Κάθε μέρα που περνά γινόμαστε μάρτυρες αφόρητης κατάθλιψης, κάθε μέρα αποχαιρετάμε κι έναν Έλληνα που δεν αντέχει να ζήσει το παρακάτω, κάθε λεπτό αγωνιούμε για τους οικείους μας αν θα είναι υγιείς, κάθε στιγμή παρακολουθούμε τις ειδήσεις σαν να διαβάζουμε μια λίστα που θα έχει το δικό μας όνομα ως μελλοντικού καταδικασμένου, κάθε μέρα ζούμε το αφόρητο. Όλα μας φαίνονται ένας ανήφορος που δεν σταματά πουθενά. Κι όμως, επιβιώνουμε μέσα σε αυτό που μέχρι πριν δύο χρόνια το απευχόμασταν.
Ο καθένας από μονάχος του βλέπει τον τοίχο να ορθώνεται μπροστά του και είναι εκατομμύρια οι στιγμές που δεν έχεις τα κουράγια πλέον να σκαρφαλώσεις ούτε ένα χιλιοστό πάνω από το έδαφος. Είναι στιγμές που θέλεις το έδαφος να καταρρεύσει , να τελειώνει αυτή η ιστορία, αυτός ο εφιάλτης που σε έβαλαν να διανύσεις.
Σε γεμίζουν με ελπίδες όντα που διαχειρίζονται την ζωή σου αλλά και τον δρόμο που θα πάρει ο εφιάλτης σου και είναι τόσο μεγάλη η καταπόνησή σου που θέλεις να πιστέψεις ότι κάποιος από αυτούς θα σε βγάλει από το τέλμα. Είναι φυσικό να θέλεις να πιστέψεις κάπου γιατί το ξέρουμε όλοι μας πια ότι οι ανθρώπινες αντοχές είναι τεράστιες και εσύ δεν θέλεις να δεις που φθάνουν οι δικές σου. Δεν θέλεις να δεις τι μπορεί να αντέξουν ακόμα τα μάτια σου και η καρδιά σου.
Ζήσε λοιπόν και την διορισμένη ελπίδα. Είναι και αυτό κομμάτι του παζλ. Είναι και αυτό ένα μέρος του σήριαλ που πρέπει να δούμε, θέλουμε δεν θέλουμε. Αλλά να μην ξεχνάς ότι ζεις το χειρότερο. Και το ζεις μόνο εσύ και κανένας σωτήρας σου. Κάθε μέρα που ξυπνάς να γνωρίζεις ότι ο ανήφορος είναι δικός σου και μόνο δικός σου. Η πολιτική ποτέ δεν είχε ανήφορο. Μόνο ευθείες και όταν ξεπηδούσε κάποια λακκούβα αμέσως έφτιαχνε παράδρομους για να συνεχίσει την πορεία της. Έτσι κάνει και τώρα που εσύ είσαι η λακκούβα της. Δεν θα σκοντάψει πάνω σου, θα σε προσπεράσει αδιαφορώντας αν εσύ έζησες το χειρότερο.
Αύριο λοιπόν, που θα ξυπνήσεις και πάλι μέσα στο χειρότερo
 να  μην ξεχάσεις αυτά που έζησες μέχρι σήμερα. Να μην ξεχάσεις τους Έλληνες που δεν άντεξαν να δουν το παρακάτω, τους μελλοθάνατους που τους κόβουν μέρες από τις ήδη κομμένες μέρες τους, τους ασθενείς που μετράνε τα φάρμακα αγωνιώντας τι θα γίνει όταν ελειώσει και αυτή η καρτέλα, τα παιδιά που τα συμβουλεύουμε να μην κάνουν μεγάλα όνειρα γιατί εμείς σταθήκαμε πολύ μικροί για τα δικά μας, να μην ξεχάσεις τον εαυτό σου όταν γονάτισες από απελπισία, να μην ξεχάσεις τα ουρλιαχτά απόγνωσης συμπατριωτών σου, να μην ξεχάσεις ότι η εκ γενετής περηφάνια σου έγινε με μιας προσβολή, να μην ξεχάσεις ότι έζησες το αδιανόητο. 

Να μην ξεχάσεις ότι επέζησες μέσα σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο χωρίς όπλα, χωρίς συμμάχους, χωρίς υποστήριξη. Να μην ξεχάσεις ότι σε ξέχασαν όλοι. Και στο χειρότερο που θα ζήσεις το νου σου μη και ξεχάσεις ότι είσαι Έλληνας.    του Simple Man            http://www.stontoixo.com/

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015

Με στρεμματική ενίσχυση οι τοπικές ποικιλίες

Τη στρεµµατική ενίσχυση αγροτών που καλλιεργούν τοπικές ποικιλίες από αβελτίωτους σπόρους και τις διατηρούν για µία πενταετία, προβλέπει η γκάµα γεωργοπεριβαλλοντικών δράσεων, του νέου Προγράµµατος Αγροτικής Ανάπτυξης, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Agrenda.
                        Προτεραιότητα θα δοθεί σε Νέους Αγρότες, κατοίκους ορεινών περιοχών, Οµάδες Παραγωγών, και νησιά (ως 3.100 κατοίκων).
Όπως προκύπτει από το προσχέδιο, οι τοπικές ποικιλίες για τις οποίες θα επιδοτούνται οι αγρότες περιλαµβάνουν σιτηρά, ψυχανθή, δενδρώδεις καλλιέργειες, θάµνους, αµπέλια, κηπευτικά, φαρµακευτικά, αρωµατικά και κλωστικά φυτά, και τον σπόρο είτε θα τον παράγουν ή ίδιοι, είτε θα τους δίνεται από τον ΕΛΓΟ «∆ήµητρα».
∆ικαιούχοι της δράσης µπορούν να κριθούν αγρότες ή οµάδες παραγωγών, φυσικά και νοµικά πρόσωπα ή οµάδες φυσικών ή νοµικών προσώπων, οι οποίοι αναλαµβάνουν την υποχρέωση να καλλιεργούν τις τοπικούς αβελτίωτους πληθυσµούς - ποικιλίες στην έκταση για την οποία έχουν υπογράψει σύµβαση, καθ’ όλη της διάρκεια της περιόδου δέσµευσης.
Επίσης προβλέπεται η κάλυψη του κόστους συναλλαγής που περιλαµβάνει:
Έξοδα αποστολής σπόρων από και προς τον ΕΛΓΟ «∆ήµητρα».
- Τα έξοδα αναπαραγωγής και πολλαπλασιασµού για τις ανάγκες σποράς ή φύτευσης του επιλέξιµου αγροτεµαχίου.
-Το κόστος των εργαστηριακών ελέγχων του ΕΛΓΟ «∆ήµητρα» ή οποιουδήποτε άλλου φορέα που διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισµό και εγκαταστάσεις.
Προτεραιότητα θα δοθεί σε Νέους Αγρότες, κατοίκους ορεινών και µειονεκτικών περιοχών, Οµάδες Παραγωγών, και νησιά (ως 3.100 κατοίκων).
Κατάλογος τοπικών αβελτίωτων πληθυσμών ποικιλιών που κινδυνεύουν από γενετική διάβρωση
Είδος
Ποικιλίες
Κριθάρι
Αλογόκριθο, Τρικάλων, Νάξου, Εξάστιχο
Σιτάρι σκληρό
Μαυραγάνια, Μαυραθέρια, ∆ιµήνι, Ασπροσίτι
Σιτάρι µαλακό
Ξυλόκαστρο, Ζουλίτσα, Γκρινιάς, Σκληρόπετρα
Μονόκοκκο
σιτάρι
Καπλουτζάς
Βρώµη
Τρικάλων, Γιολάφ, Ντόπια
Σίκαλη
Βεύη Φλώρινας
Φακή
Μολού
Φάβα
Πάρου, Καρυάς, Παπούλα,
Λαθούρι
Πίσσε, Λαθούρι, Γλουκουένια, Σπρίκα
Ρόβη
Χανίων, Γρεβενών, Ιονίων
Αραχίδα
Γεωργιούπολης
Λινάρι
Μεσσηνίας
Λούπινο
(lupinus albus)

Κουκιά

Μπιζέλι
Κουρακάτσι
Κερασιά
Σερρών (Μαύρο), Λευκό Ιωαννίνων
Μηλιά
Ξυνόµηλα Αγιάσου, Σκιούπια, Χαµοµηλιά
Πορτοκάλια
«Μάλτας», Μαλτέζικο, Παρακοίλων
Αχλαδιά
Κουντουρέλια, Κακάβια, Καµπάνες, Ζαχαράτα
Βερικοκιά
Καίσια
Μανταρινιά
Ντόπια
Ροδιά
Καντινέρια, Λεφάνια
Αµυγδαλιά
Αφράτο, Σιδηραµύγδαλο
Λεµονιά
Τσακαλίκη
Συκιά
Άσπρο µικρό, Ποταµίσια
Ελιά
Ασπρολιά Αλεξανδρούπολης
Ροδακινιά
Κοκκάρι, Μηλοροδάκινο
Αµπέλι
Μαυρούδο-Πλατάνα-Κολινιάτικο-Τουρκοπούλα
Κρεµµύδι
Ολύµπου, Σκυριανό, Κόκκινο,
Ζακυνθινό νεροκρόµµυδο
Σκόρδο
Ερύσσου, Θύσσας, Ξυλαγανής, Τριπόλεως
Πιπεριά
Καρατζόβας
Τοµατοπιπεριά
Τοµατοπιπεριά
Κολοκύθι
Πασατέµπο, Ρετζέλια, Κολοκύθα, Καλκαµπάκι
Πεπόνι
Αγγουροπέπονο, Σαγκρί, Ξυλάγγουρο, Κασιδιάρικο
Αγκινάρα
Αγγιναράκι, Αττικής, Κρήτη, Μαύρη
Τοµάτα
Κυθήρων, Ολύµπου, Μαντουδίου όψιµη,
Τρίγωνο Έβρου
Ρόκα
Κρήτης, Ιονίων
Αγγούρι
Άνδρου, Παλιουριάς
Σουσάµι
Γεωργιούπολης, Έβρου, Λήµνου
Φράουλα
Κερκυραϊκή µικρόκαρπη, Ζακυνθινή
Μελιτζάνα
Άσπρη Μελιτζάνα, Αργίτικη, Ψαριά
Μπάµια
Λέσβου, Σαλιάρα, Εξαγώνι
Λάχανο
Αφράτο, Μάπα
Φασόλι
Αριδαία, Ψαχνών, Τσολάκια, Μπαµπακιάς
Γίγαντες
ελέφαντες
Καστοριάς, Φλώρινας, Ιωαννίνων
Σταµναγκάθι
Κρήτης
Ασκόλυµπρος
Κρήτης
Γλυκάνισος
Λέσβου, Χίου, Λήµνου
Ρίγανη
Ολύµπος (Πιερία-Λάρισα), Τρίκαλα, Λακωνία
Κάππαρη
Ν. Αιγαίου & Ιονίου
Τσάι
του βουνού
Κρήτης, Παγγαίο, ∆υτ. Μακεδονίας, Όλυµπος (Πιερία-Λάρισα)
∆ίκταµο
Κρήτης
Σκουπόχορτο
Έβρου
Λίφη ή Λίψη
Κατερίνης
πηγη     http://www.agronews.gr/