Υπερτροφή το φραγκόσυκο!

Το φραγκόσυκο είναι από τα πλέον νόστιμα καλοκαιρινά φρούτα. Έχει τη δυνατότητα να σε ξεδιψάσει, καθώς έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό (87.5%). Το κιτρικό και μηλικό οξύ που περιέχει, του προσδίδει φυσική συντήρηση, βοηθά στη καλή πέψη μέσω του μεταβολισμού των σακχάρων (κύκλος Krebs) , και αυξάνει τη σωματική αντοχή , (μηλικό οξύ).

 

Η θρεπτική και η φαρμακευτική αξία του φραγκόσυκου είναι μεγάλη, καθώς είναι πλούσιο σε μαγνήσιο και το αμινοξύ ταυρίνη, ουσίες οι οποίες είναι σημαντικές για την υγεία του εγκεφάλου και της καρδιάς. Είναι επίσης πλούσιο σε φλαβονοειδή, αντιοξειδωτικές ουσίες που δρουν κατά του καρκίνου και των καρδιοπαθειών. Τα φραγκόσυκα περιέχουν ισχυρά αντιοξειδωτικά, δρουν προστατευτικά σε διάφορους ιστούς και όργανα: στις αρτηρίες και τα νεύρα, στους οφθαλμούς και τις αρθρώσεις.

Δίαιτες υψηλές σε φυλλικό οξύ, β-καροτένιο και βιταμίνη C μειώνουν την ομοκυστεΐνη, ουσία της οποίας η συσσώρευση προκαλεί βλάβες στα αγγεία και αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο. Επίσης, η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη Β 6 , μεταξύ των οποίων και τα φραγκόσυκα, βοηθά στο να διατηρούνται χαμηλά τα επίπεδα της ομοκυστεΐνης (η βιταμίνη Β 6 συμβάλλει στη σύνθεση των πρωτεϊνών, του γενετικού υλικού, των νευροδιαβιβαστών και στην προστασία κατά του καρκίνου).

Η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων στη β -καροτενη και β-κρυπτοξανθίνη, που βρίσκεται στα φραγκόσυκα , μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα. Από μελέτη φάνηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν τα περισσότερα τρόφιμα πλούσια σε κρυπτοξανθίνη παρουσίαζαν 27% μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του πνεύμονα. Τα φραγκόσυκα μπορούν να δράσουν προστατευτικά και από την εμφάνιση καρκίνου του κόλον ή άλλων νοσημάτων του εντέρου, μέσω της ευεργετικής επίδραση στο
έντερο των αδιάλυτων διαιτητικών ινών.

Είναι φρούτο πολύ πλούσιο σε κάλιο, νιασινη , θειαμινη και φυτικές ίνες που βοηθούν στη μείωση της υπεργλυκαιμίας και πολλές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ουσίες. Είναι πλούσια σε ασβέστιο, και βοηθούν στην καταπολέμηση της οστεοπόρωσης των συμπτωμάτων από κατάχρηση αλκοόλ, γιατί ενυδατώνουν το σώμα και αποτρέπουν πονοκεφάλους και στομαχόπονους. Ταυτόχρονα δημιουργούν την αίσθηση του κορεσμού, μειώνουν την πείνα και κατ επέκταση την παχυσαρκία.

Τόσο οι καρποί της φραγκοσυκιάς όσο και τα άνθη της έχουν θεραπευτικές ιδιότητες για διάφορες παθήσεις του ανθρωπίνου οργανισμού. Η κατανάλωση φραγκόσυκων δημιουργεί ευνοϊκές καταστάσεις για το αμυντικό σύστημα του οργανισμού, αλλά και σε περίπτωση παρουσιάσεως κάποιας νόσου, πάλι ενεργεί δραστικά (ανοσοδιατροφή).

Οι ασθένειες τις οποίες καταπολεμούν τα φραγκόσυκα είναι :

1.Ήταν και παραμένει ένα σπουδαίο Αντιφλεγμονώδες.
2.Για την θεραπεία της υπερλιπιδαιμίας και της παχυσαρκίας.
3.Κατά του σακχαρώδους διαβήτη.
4.Κατά της υπερτροφίας του προστάτου
5.Κατά της χοληστερόλης
6.Κατά της φλεβίτιδας
7.Κατά πνευμονικών παθήσεων
8.Πιθανός παράγοντας για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών καρκίνου
(στήθους, προστάτου, στομάχου, πνευμόνων, παγκρέατος) λόγω των
φλαβονοειδών συστατικών που περιέχουν
9.Δυναμωτικό στο ανοσοποιητικό σύστημα
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως :
1.Διουρητικά, αντιδιαρροϊακά, καθώς για καταπολέμηση της άμμου στα
νεφρά, και της νεφρίτιδος!
2.Τονωτικά στην καρδιά λόγω της ουσίας κακτίνη που περιέχουν.
Αντίδοτο κατά της μέθης. Απομακρύνουν πονοκεφάλους, ναυτία ξηροστομία
και άλλα.
3.Στην μαγειρική τα φύλλα παράγουν δεκάδες φαγητά με κρέας και
λαχανικά για τον άνθρωπο.
4.Εκχυλίσματα φραγκόσυκου κατεβάζουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα
των διαβητικών, καθώς και σε υγιή άτομα με ανεβασμένα επίπεδα γλυκόζης
στο αίμα. Ασθενείς με μη ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη που έτρωγαν
βρασμένα φύλλα φραγκοσυκιάς, παρουσίαζαν μείωση των επιπέδων της
γλυκόζης στο αίμα, ενώ η ινσουλίνη τους γινόταν όλο και πιο
αποτελεσματική.
5.Το φυτό αυτό περιέχει σημαντικά επίπεδα διαλυτών ινών, όπως πηκτίνη.
Οι ίνες που περιέχει πιστεύεται ότι ευθύνονται για την ικανότητα του κάκτου να μειώνει το σάκχαρο στο αίμα και τα επίπεδα των λιπιδίων. Τα βρασμένα φύλλα του κάκτου αυξάνουν την ικανότητα του να μειώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Το φραγκόσυκο αποτελεί παράγοντα για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών καρκίνου (μαστού, προστάτη, στομάχου, πνευμόνων, παγκρέατος) λόγω των φλαβονοειδών που περιέχουν.


ΕΝΕΡΓΕΙΑ 41.00 kcal
ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ 0.73 g
ΦΥΤΙΚΕΣ ΙΝΕΣ 3.60 g
ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΛΙΠΙΔΙΑ 0.51                                                                                                                 ΠΗΓΕΣ  ghttp://www.enallaktikos.gr/"Ο Αγρότης σπίτι σου"

Ιούνιος στην Ικαρία

Ο Ιούνιος σ’ αυτό το νησί που έχει σημαδέψει πολλούς κι όχι μόνο εμένα, μου ξανάδωσε την αγάπη για τον αέρα που φυσάει εκεί και τα πεύκα και τους ανοιχτούς ορίζοντες με το Ικάριο που είναι σχεδόν πάντα άγριο. Κι όσο κι αν ο Ιούνιος, - απ’ τα τέλη Μαίου καλύτερα – θεωρείται ο μήνας των «γκρουπ των Ελβετών» που φορτώνονται σακίδια και κάνουν τους υγιεινιστές αλπινιστές στα νησιά μας, το γλέντι το βράδυ του περασμένου Σαββάτου δεν το έχω περάσει ούτε Αύγουστο ούτε Ιούλιο σε νησί.

Αυθόρμητα όλα στον Αρμενιστή, στη βόρεια πλευρά του νησιού, τη δική μου πλευρά, με ούζο, μπουζούκια, κιθάρες, χαμόγελα, χορούς – σαν Αύγουστος του Παπάζογλου ήταν ο Ιούνιος. Ανταλλάσσω την άδεια του Αυγούστου με λιγωμένο ενδιαφερόμενο...........

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το Βόριο για τη Θεραπεία της Αρθρίτιδας και του Καρκίνου του Πνεύμονα

                         Το 1975, στο  Διεθνές Συνέδριο Χημειοθεραπείας στο Λονδίνο,, ο αείμνηστος (1983) Roger Wybum-Mason (MD, MRCP, B. Chir., MA, Ph.D.) εξέπληξε τον ιατρικό κόσμο, ανακοινώνοντας ότι είχε βρει ένα νέο πρωτόζωο ως αιτία της ρευματοειδούς νόσου ».

Συνεχίζοντας με την εργασία του Καθηγητή Wyburn-Mason  ο Δρ Rex E. Newnham οστεοπαθητικός γιατρός και naturopath, και συγγραφέας του βιβλίου « Πάταξη αρθρίτιδα και οστεοπόρωση Beating ".  διαπίστωσε κάτι  καταπληκτικό ...

 Το Βόριο σκότωσε το αμοιβάδες που ο Καθ. Wyburn-Mason είχε εντοπίσει!

Ο Δρ Newnham διαπίστωσε επίσης αρκετά των αποδεικτικών στοιχείων που αφορούν τη συσχέτιση της συγκέντρωσης του βορίου σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές και την ανάπτυξη όχι μόνο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, αλλά conmmon αρθρίτιδα, καθώς και.  ότι σε ορισμένες περιοχές της Αυστραλίας, όπου το πόσιμο νερό περιείχε υψηλά επίπεδα βορίου,δεν υπήρχαν  κρούσματα  της αρθρίτιδας σε ανθρώπους και σε ζώα!

 Η συχνότητα της αρθρίτιδας εξαρτιόταν απο το Βόριο

Είναι ενδιαφέρον, ο συσχετισμός μεταξύ της αρθρίτιδας και το βόριο που βρέθηκαν σε άλλες περιοχές, 

• Ο Δρ Newnham διαπίστωσε ότι στο Ισραήλ, όπου το βόριο είναι σε υψηλή συγκέντρωση στο έδαφος, η συχνότητα εμφάνισης της αρθρίτιδας ήταν  χαμηλή στο 1-7%.
• Σύγκριση με τις ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία και άλλα μέρη της Αυστραλίας, όπου η συγκέντρωση του βορίου είναι μέτρια, η συχνότητα εμφάνισης της αρθρίτιδας είναι υψηλότερη 20-40%.
• Σε αντίθεση,   στη Τζαμάικα όπου τα επίπεδα βορίου είναι εξαιρετικά μικρή, η συχνότητα εμφάνισης της αρθρίτιδας είναι πολύ υψηλή, φθάνοντας προς τα πάνω σε 70%.

Εν κατακλείδι, σε όλο τον κόσμο οι αποδείξεις  τώρα αρχίζουν να συνδέουν τα χαμηλά ποσοστά του βορίου με αυξημένα επίπεδα της αρθρίτιδας -  απόδειξη ότι η αρθρίτιδα είναι ένα σύμπτωμα με διατροφικές ελλείψεις και δεν είναι απλά μια "κανονική" διαδικασία της γήρανσης ,  όπως η ιατρική βιομηχανία θέλει μας κάνουν να πιστέψουμε.

Για  τους ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα στην Ελλάδα , ίσως ήρθε η ώρα να αρχίσουν να δίνουν στο  ιχνοστοιχείο βόριο  κάποια προσοχή!! 

Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε βόριο περιλαμβάνουν: τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα αβοκάντο, μπρόκολο, πατάτες, αχλάδια, δαμάσκηνα, το μέλι, τα πορτοκάλια, τα κρεμμύδια, τα ρεβίθια, τα καρότα, τα φασόλια, το φυστικοβούτυρο και τα φιστίκια,οι μπανάνες, τα κόκκινα σταφύλια, κόκκινα μήλα  ο καφές οι σαλάτες και σταφίδες.

   πηγη http://wakeup-world.com/                                                                                                                                                                        Οι υψηλότερες ποσότητες βόριου στην διατροφή σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα στις γυναίκες, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο  Journal of Epidemiology.

Αυτό εξηγεί γιατί το διατροφικό βόριο μπορεί να παίζει ρόλο στην άμυνα κατά του καρκίνου λόγω φλεγμονής.

Ερευνητές του Ιατρικού ΚέντρουM.D. Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας μελέτησαν τους συσχετισμούς μεταξύ κινδύνου καρκίνου του πνεύμονα σε γυναίκες και της κατανάλωσης βορίου και της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης (ΘΟΥ), η οποία είναι γνωστό ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα, χρησιμοποιώντας στοιχεία από συνεχιζόμενη μελέτη.

Συγκριτικά με τα υψηλότερα επίπεδα πρόσληψης βορίου, η χαμηλότερη κατανάλωση συσχετίστηκε με 92% αυξημένες πιθανότητες καρκίνου των πνευμόνων.

Η τάση αυτή ήταν προφανέστερη σε γυναίκες 60 ετών και κάτω και μεταξύ των γυναικών με μεγάλο σωματικό βάρος.

Η χρήση ΘΟΥ συσχετίστηκε με 31% μείωση του κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου των πνευμόνων.

Ο υψηλότερος κίνδυνος νόσησης παρατηρήθηκε σε γυναίκες με χαμηλά επίπεδα βορίου που δεν έκαναν χρήση ΘΟΥ και ήταν άνω των 60 ετών.

health.in.gr  

Μερικές σκέψεις για την «προβολή» της Ικαρίας στα ΜΜΕ

Τελικά, όταν οι Ικαριώτες δεν χορεύουν στα ιδιαίτερα και φημισμένα τους πανηγύρια –και μάλιστα υπό βροχή- μάλλον θα κοιμούνται και θα χαλαρώνουν ανεξαρτήτως συνθηκών. Γιατί ο Ικαριώτης, από ότι πληροφορούμαστε από το ύφος των διαφημίσεων που πρόσφατα κυκλοφορούν στα μεγάλα ΜΜΕ, δεν … χαμπαριάζει ούτε από θεομηνίες, ούτε από ανώτερους αξιωματικούς ούτε από τα διάφορα προβλήματα της καθημερινότητας. Έτσι, γιατί είναι … Ικαριώτης! Για αυτό ζει και 100 χρόνια για πλάκα, γιατί είναι χαλαρός, κουλ και άνετος.

Βέβαια, κανείς δεν έχει την απαίτηση από μια διαφήμιση να κάνει κοινωνικοπολιτική ανάλυση για τις συνθήκες που επικρατούν σε έναν τόπο. Ωστόσο, θεωρώ πως είναι απαράδεκτος ο τρόπος με τον οποίο προβάλλεται το νησί μας στα πλαίσια των διαφημιστικών σποτ.

Διότι κανείς από τα εκατομμύρια των τηλεθεατών πανελλαδικά δεν μπορεί να μάθει πως πραγματικά ζει ο πατέρας και η μάνα του φαντάρου που κοιμάται στη σκοπιά και με ποιον τρόπο βγαίνουν τα λεφτά που του στέλνουν ούτε πως φτιάχτηκαν οι πίστες των πανηγυριών, τα ατελείωτα χιλιόμετρα από πέτρινες πεζούλες στις πλαγιές της Ικαρίας, το νοσοκομείο, το γηροκομείο, οι δρόμοι, το τούνελ, οι κήποι κ.α. πολλά. Σίγουρα δεν τα έφτιαξαν ούτε χορεύοντας, ούτε κοιμώμενοι.

Η προβολή ενός τόπου μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Το να «προβάλλεται» όμως το νησί μας σαν ο τόπος που όλοι πίνουν, χορεύουν και χαλαρώνουν (οπότε ελάτε και εσείς να ξεδώσετε και να τα κάνετε όλα) είναι προσβλητικό για το νησί τους κατοίκους και την ιστορία του. «Α, είσαι από την Ικαρία; Καλά εσείς είστε στον κόσμο σας» ακούω συχνά σε κάθε νέα γνωριμία με κόσμο εκτός νησιού που έχει γαλουχηθεί με το καλλιεργούμενο προφίλ του Ικαριώτη.

Τι να του πεις; Ότι οι νέοι στο νησί μας δεν έχουν μεροκάματο; Ότι δεν υπάρχουν σχολεία, δρόμοι, καράβι; Ότι ούτε τοπικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου έγινε φέτος; Ότι δεν έχει ωδείο, θέατρο, κινηματογράφο ή βιβλιοθήκη; Ναι πράγματι, είμαστε στον κόσμο μας, αυτόν πίσω από την κουρτίνα, όταν φεύγουν οι επισκέπτες και οι χαρές του καλοκαιριού και τα φανταχτερά φώτα των διαφημίσεων σβήσουν. Αυτόν τον κόσμο που τον μαθαίνεις μόνο αν τον ζήσεις από κοντά, νοιώσεις τα προβλήματά του, βιώσεις την αγωνία του περιμένοντας το ΕΚΑΒ με 8 και 9 μποφώρ.

Ναι, μας αρέσουν τα πανηγύρια! Γιατί επιλέγουμε απέναντι στην εγκατάλειψή μας από το κεντρικό κράτος να βγάζουμε τη γλώσσα απέναντι στα προβλήματα και να γελάμε, να χορεύουμε, να ερωτευόμαστε, να αγαπάμε και αποδεδειγμένα ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είμαστε για τα πανηγύρια.

Σίγουρα έχουμε πολλά που μπορούμε να επιδείξουμε σαν τόπος και όχι αποκλειστικά και μόνο το αυτιστικά επαναλαμβανόμενο μοτίβο του Ικαριώτη-εξωγήινου, προς όφελος του …όποιου  τουρισμού.

Η προσέλκυση επισκεπτών δεν πρέπει να περάσει μέσα από την εμπορευματοποίηση και κακοποίηση των ιδιαιτεροτήτων μας ως κοινωνίας. Γιατί η εμπορευματοποίηση αυτή είναι πρωτοξάδερφο του ξεπουλήματος του τόπου μας για να έρθουν επιτέλους οι πολυπόθητοι τουρίστες. Θυμίζω όμως πως και η Ταϋλάνδη έχει τουρισμό …

Ραντεβού στους δρόμους!

Από έναν «ξένο» που τον λένε Σωτήρη Δρούλια.
πηγες      http://www.ikariamag.gr     /salvatoredroulias@yahoo.gr

Οι «Μεταρρυθμίσεις» του Γεωργίου Σουρή για τη λύση των… προβλημάτων

Ο Γεώργιος Σουρής (2 Φεβρουαρίου 1853 - 26 Αυγούστου 1919) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, έχοντας χαρακτηριστεί ως «σύγχρονος Αριστοφάνης».

Ο Γεώργιος Σουρής.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Η σάτιρα ως απάντηση στις διατάξεις του Μπαϊρακτάρη.

Από τις πλέον επιτυχημένες έμμετρες σάτιρες του Γεωργίου Σουρή που προκάλεσαν ποικίλες συζητήσεις ήταν οι περίφημες «Μεταρρυθμίσεις», τις οποίες δημοσίευσε το 1886. Συγκεκριμένα πρότεινε να γίνουν δέκα νέες νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να αντιμετωπισθούν τα μείζονα προβλήματα της ελληνικής και αθηναϊκής κοινωνίας. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αφορούσαν τους κλέφτες των δημόσιων ταμείων, τους βουλευτές, τις καταπατήσεις οικοπέδων, τους κλεφτοκοτάδες, την καθημερινή βία, την ανατολίτικη συνήθεια πολλοί να εκπληρώνουν τις φυσικές ανάγκες τους στο δρόμο και τα καφενεία όπου… σκότωναν τις ώρες τους οι Aθηναίοι. Στην πραγματικότητα ο Γ. Σουρής απαντούσε με τον τρόπο αυτό στις αυστηρές αστυνομικές διατάξεις που είχε εκδώσει ο περίφημος Μπαϊρακτάρης, αναφέροντας σειρά παραπτωμάτων άξιων επιβολής ποινών.

Πρότεινε λοιπόν πρώτα απ’ όλα να επιβάλλονται πρόστιμα δύο δραχμών για όποιον ραχάτευε στους καφενέδες τρεις ώρες, αλλά μια δραχμή λιγότερο για εκείνους που χάζευαν στα καφενεία τέσσερις ώρες. «Μα όποιος την ημέρα του στον καφενέ σκοτώνει / του πρέπει να πληρώνεται και όχι να πληρώνει» κατέληγε το εξάστιχο σαρκάζοντας το πλήθος των αέργων που ξημεροβραδιαζόταν στα καφενεία. Στη συνέχεια ασχολιόταν με την εκτεταμένη συνήθεια των Νεοέλληνων να ουρούν ή ακόμη και να αφοδεύουν στους δρόμους. Πρότεινε λοιπόν «όστις ουρήση αναιδώς αντίκρυ παραθύρων, / ή στο Πανεπιστήμιον ή στην Ακαδημίαν, / αυτός να συλλαμβάνεται υπό τριών κλητήρων / κι ευθύς να περιτέμνεται εις την Αστυνομίαν»! Και για εκείνους που τολμούσαν να αποπατήσουν στην οδό Ερμού ζητούσε να εξαναγκάζονται στη συνέχεια να κάνουν το ίδιο φανερά και στην οδό Αιόλου.

Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης.

Ήταν η εποχή κατά την οποία το ρουσφέτι γνώριζε μεγάλες δόξες και οι βουλευτές ήταν απασχολημένοι με τις ανάγκες των ψηφοφόρων τους. Τους ήθελε λοιπόν ο Σουρής να μετατρέπονται σε… τετράποδα για να μπορούν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους: «Οφείλει κάθε βουλευτής των νεωτέρων χρόνων / να έχει πόδια τέσσερα και όχι δύο μόνον, / γιατί ποτέ δεν ημπορεί και ούτε θα μπορέσει / στων ψηφοφόρων της δουλειές με δυό να επαρκέσει». Λίγους μήνες νωρίτερα είχε ξεσπάσει σκάνδαλο με καταχραστές δημοσίου χρήματος στο Κεντρικό Ταμείο. Έτσι, μέσω του «Ρωμηού» του ο Σουρής κατέθετε την πρόταση αν ενδιαφερόταν να διοριζόταν και κανένας κλέφτης στο Κεντρικό Ταμείο, διότι εκείνος λόγω του παρελθόντος του ίσως και να μην άπλωνε το χέρι, σε αντίθεση με εκείνους που δεν είχαν σουφρώσει μέχρι τότε και σίγουρα θα το έκαναν. Γράφει: «Αν κλέπτης τις στο Κεντρικόν υπούργημα γυρέψη, / ευθύς να διορίζεται επόπτης του παρά, / γιατί εκείνος πούκλεψε μπορεί και να μην κλέψη, αλλ΄ όποιος δεν εσούφρωσε, θα κλέψη μια φορά»!

Για το φαινόμενο των κλεφτοκοτάδων, ακόμη και μέσα στην Αθήνα που αφθονούσαν τα κοτέτσια, οι οδηγίες ήταν απλές: «Αν συνεργία πειρασμού κατέβη στο μυαλό σου, / και ορεχθής την όρνιθα του φίλου γείτονός σου, / προτού για τούτο είδησι, ο γείτονάς σου πάρη, / του παίρνεις και τον κόκκορα για να γενούν ζευγάρι». Δεν άφησε ασχολίαστο όμως και το γεγονός ότι ελλείψει δικτύων αποχέτευσης πολλές νοικοκυρές συνήθιζαν να πετούν τα βρωμόνερα στους δρόμους έχοντας πολλές φορές και τα σχετικά… θύματα: «Εάν εις τον εξώστη σου σου έλθη να ρεμβάσης / και θέλεις κάτι τι να βρης για να διασκεδάσης, / μίαν λεκάνην κένωσε νερού εκ του εξώστου / και δρόσισε την κεφαλήν γνωστού σου ή άγνώστου». Τέλος, συνιστούσε σε όλους να παρακολουθούν τα ελεύθερα οικόπεδα της γειτονιάς τους και μόλις έβρισκαν ευκαιρία να έκαναν πράξεις νομής ώστε να τα κατοχυρώνουν ως δικά τους: «Με άλλους λόγους δηλαδή να κατορθώσης όπως / γίνη ταχέως κτήμα σου του γείτονος ο τόπος»!  

 Ὁ Ῥωμηός

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.
Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.
Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.
Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.
Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.
Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.
Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει, 

καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.                                                                         ΠΗΓΗ

ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΤΑ ΝΕΦΡΑ ΣΟΥ ΜΕ ΜΙΣΟ ΕΥΡΩ.

 Περνούν τα χρόνια και τα νεφρά μας φιλτράρουνε το αίμα αφαιρώντας άλατα, δηλητήρια και κάθε τι ανεπιθύμητο , που μπαίνει στο σώμα μας. Με την πάροδο του χρόνου τα άλατα συσσωρεύονται και αυτό απαιτεί θεραπευτική αγωγή καθαρισμού. Πως γίνεται αυτό ; Είναι πολύ εύκολο. Πρώτα πάρε ένα μάτσο μαϊντανό και πλύνε το για να καθαρίσει. Ύστερα ψιλόκοψέ το και βάλτο σε μια κατσαρόλα, ρίξε καθαρό νερό, βράσε το για ένα δεκάλεπτο, άφησέ το να κρυώσει , κατόπιν φιλτράρισέ το , άδειασέ το σε ένα καθαρό μπουκάλι και βάλε το μέσα στο ψυγείο να κρυώσει. Πίνε ένα ποτήρι την ημέρα και θα διαπιστώσεις πως όλα τα άλατα και άλλα δηλητήρια να φεύγουν από τα νεφρά σου. Επίσης θα νοιώσεις την διαφορά που ποτέ πριν δεν είχες νοιώσει. Ο μαϊντανός είναι γνωστός σαν το καλύτερο καθαρτικό για τα νεφρά και είναι φυσικό. 

 Γεωργία Μπογατίνη
AΠO ΚΥΡΙΑ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΜΠΑΛΤΑΡΕΤΣΟΥ ΙΑΤΡΟ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ, Δ/ΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ Ν. ΤΗΝΟΥ - ΚΥΚΛΑΔΩΝ.                                                                                πηγη  

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΉ ΕΥΚΑΙΡΙΑ .!

Η τρούφα, το... χαβιάρι της γης, αξιοποιώντας άγονες εκτάσεις και απαιτώντας ελάχιστες ποσότητες νερού, παρέχει μια εναλλακτική ευκαιρία αξιοποίησης των ορεινών αγρών που εγκαταλείπονται με αυξανόμενο ρυθμό....

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ Στέφανος Διαμαντής - Δρ.Δασολόγος - ΕΘΙΑΓΕ - Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών

Η συλλογή άγριων μανιταριών πρέπει να άρχισε από τους προϊστορικούς χρόνους, τότε που ο άνθρωπος ήταν κυνηγός και συλλέκτης άγριας τροφής. Οι πρώτες γραπτές πληροφορίες για την συλλογή και την βρώση μανιταριών ανάγονται στους Κλασικούς χρόνους. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι ήσαν ιδιαίτερα ενθουσιώδεις συλλέκτες όπως αναφέρει ο Ευρυπίδης (480-406 π.Χ.). Αλλά και οι σύγχρονοι Έλληνες και ιδιαίτερα οι αγρότες ασχολούνται ερασιτεχνικά με τη συλλογή μανιταριών η οποία αποτελεί δημοφιλές σπορ που εξασφαλίζει οχι μόνο φθηνή, εκλεκτή, νόστιμη και θρεπτική τροφή, αλλά καλλιεργεί και νοοτροπία αγάπης, σεβασμού και προστασίας για το φυσικό περιβάλλον και παρέχει ψυχική ηρεμία και σωματική άθληση. Την τελευταία 10ετία η εμπορική συλλογή εδώδιμων μανιταριών που εκδηλώνεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Β.Αμερικής έχει προβληματίσει επιστήμονες, διεθνείς οργανισμούς και Κυβερνήσεις στο θέμα της προστασίας των μυκητικών πόρων και της μυκητικής βιοποικιλότητας. 
Η καλλιέργεια των μανιταριών άρχισε στη Γαλλία και Ιταλία κατά τον 17^ο αιώνα, ενώ στην Απω Ανατολή και ΝΑ Ασία μανιτάρια καλλιεργούνται χιλιάδες χρόνια. Μεταξύ των πιο γνωστών καλλιεργημένων μανιταριών στη χώρα μας είναι τοΑγαρικό το δίσπορο και ο Πλευρωτός ο οστρεώδης. Στην Απω Ανατολή αλλά και στην Ευρώπη και στην Β.Αμερική καλλιεργούνται και μερικά άλλα είδη, επίσης εξαιρετικά σε γεύση και θρεπτική αξία, όπως ο Λεντίνος ο εδώδιμος, Αουρικουλάρια η ωτιόμορφη, Βολβαριέλλα η κολεοφόρος κ.α. Μεταξύ των καλλιεργημένων όμως μανιταριών στην κορυφή βρίσκονται οι τρούφες.

Τι είναι οι τρούφες Τρούφες ονομάζονται οι καρποφορίες μιας ομάδας Ασκομυκήτων που συμβιώνουν με τις ρίζες ανώτερων φυτών. Οι τρούφες επομένως είναι υπόγεια μανιτάρια, σχήματος κονδύλου και μεγέθους από 2-7 συνήθως εκ., γκριζόμαυρα έως ωχρόλευκα, που παράγονται μέσα στο έδαφος σε βάθος από 8-15 εκ. περίπου. Οι μύκητες που συμβιώνουν με τις ρίζες των φυτών ονομάζονται μυκορριζικοί. Οι μυκηλιακές υφές περιβάλλουν τα λεπτά ριζικά τριχίδια των φυτών και απομυζούν από αυτά κυρίως υδατάνθρακες, ενώ οι ρίζες των φυτών ευεργετούνται ως προς την αύξηση της ικανότητάς τους να προσφέρουν νερό από το έδαφος, αζωτούχες ουσίες και στοιχείαόπως το κάλιο, φωσφόρο, σίδηρο καθώς και ιχνοστοιχεία. Οι καρποφορίες των μυκορριζικών μυκήτων, επομένως και οι τρούφες, εμφανίζονται τριγύρω από δέντρα. Οι τρούφες για πολλά χρόνια εθεωρούντο το "δώρο" των Γάλλων χοιροβοσκών όταν αυτοί έβγαζαν τους χοίρους σε δρυοδάση της περιοχής Perigord το φθινόπωρο για να φάνε βαλανίδια. Καθώς οι χοίροι εντόπιζαν με την όσφρησή τους τα σημεία που υπήρχαν τρούφες και άρχισαν να σκάβουν, οι χοιροβοσκοί επενέβεναν και τις μάζευαν. Σήμερα στη Γαλλία και την Ιταλία η συλλογή τρουφών γίνεται με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά.

Οι τρούφες αποτελούν την κορωνίδα της γεύσης. Φημισμένα εστιατόρια στην Ευρώπη και Β.Αμερική αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη μας, προσφέρουν καταπληκτικά εδέσματα σε αστρονομικές τιμές. Οι τρούφες, ακόμη και σε μικρή ποσότητα, με το θεσπέσιο άρωμά τους, μετατρέπουν κοινές συνταγές σε μοναδικές απολαύσεις. Η τιμή της τρούφας στην Ευρωπαϊκή αγορά κυμαίνεται από 900 - 1300 € (300 - 450.000 δρχ) το κιλό!! Στην Αμερικανική δε είναι ακόμη υψηλότερη. Έτσι η παραγωγή τρούφας από καλλιέργειες αποτέλεσε θέμα πολυετούς έρευνας. Σήμερα, αν και η καλλιέργεια τρούφας κυρίως στη Γαλλία και στην Ιταλία και λιγότερο στην Β.Αμερική και Ν.Ζηλανδία αποτελεί αναπτυσσόμενη, δυναμική και αποδοτική δραστηριότητα, εν τούτοις οι τιμές δεν φαίνεται να έχουν μειωθεί.

Η καλλιέργεια της τρούφας 
Η καλλιέργεια αρχίζει με την προμήθεια δενδρυλλίων των οποίων το ριζικό σύστημα έχει μολυνθεί με το μυκήλιο μυκήτων του γένους Tuber. 
Τα σημαντικότερα είδη είναι:

Tuber magnatum (λευκή τρούφα)

Tuber aestivum subsp. uncinatum (Θερινή μαύρη τρούφα)

Tuber melanosporum (Μαύρη τρούφα)

Tuber brumale (Χειμωνιάτικη τρούφα)

Οι τρούφες συμβιώνουν με δενδρώδη είδη όπως είναι η χνουδωτή δρύς, η πλατύφυλλη δρύς, η αριά, η φλαμουριά, η φουντουκιά, η λεύκη, ο γαύρος, ο κέδρος αλλά και διάφορα πεύκα. Η εισαγωγή των δενδρυλλίων γίνεται προς το παρόν από την Ιταλία, εισάγονται δε είδη τα οποία προτιμούν υψομετρική ζώνη από 300-700 μ. περίπου και αποτελούν είδη της Ελληνικής χλωρίδας. Σημαντικό στάδιο για την καλλιέργεια της τρούφας αποτελεί η σωστή επιλογή του χωραφιού. Ιδανικά εδάφη είναι τα ελαφρά κεκλιμένα και αμμοαργιλώδη τα οποία στραγγίζουν καλά. Τα διάφορα είδη τρούφας έχουν και διαφορετικές εδαφικές απαιτήσεις.
Έτσι, οι μαύρες τρούφες προτιμούν φτωχά, αλκαλικά, ασβεστολιθικά εδάφη με οξύτητα (pH) 7,2 - 8,2. Η οργανική οσία είναι΄λίγη έως μέτρια όπως και η παρουσία καλίου, αζώτου και φωσφόρου. Οι μαύρες τρούφες μπορούν να αναπτύσσονται σε υψόμετρα από 300-1000μ σε ξηρές περιοχές όπου άλλου είδους γεωργική εκμετάλευση είναι αδύνατη.
Οι λευκές τρούφες είναι πιο απαιτητικές. Προτιμούν κοιλάδες όπου το έδαφος είναι γονιμότερο, οξύτητα (pH) 7,2 - 8 υψόμετρο μέχρι 600 μ. και ετήσια βροχόπτωση που να ξεπερνά τα 1000 χιλ.
Το χωράφι πρέπει να οργωθεί βαθιά την άνοιξη και να φρεζαριστεί το φθινόπωρο. Η φύτευση των δενδρυλλίων δρυός, φλαμουριάς και φουντουκιάς γίνεται σε φυτευτικό σύνδεσμο 4 Χ 4 έως 5 Χ 5μ. δηλαδή 50 έως 60 φυτά/στρ. Ενδείκνυται να χρησιμοποιηθούν περισσότερα του ενός δενδρώδη είδη μολυσμένα με περισσότερα από ένα είδη τρούφας και με διαφορετικό παραγωγικό κύκλο. Η χρήση φυσικών ή αζωτούχων λιπασμάτων δεν επιτρέπεται όπως δεν επιτρέπεται και η χρήση φυτοφαρμάκων. Κατά τα πρώτα 3 χρόνια της φυτείας επιτρέπεται το βοτάνισμα γύρω από τα δέντρα με σκάλισμα μέχρι βάθους 5-8 εκ. ενώ επιβάλλεται το πότισμα με σύστημα σταγονιδίων. Μετά τον 3ο χρόνο επιτρέπεται το κλάδεμα των χαμηλότερων κλαδιών.
Απαραίτητη είναι η περίφραξη της φυτείας με δικτυωτό σύρμα για την προφύλαξη των δέντρων και των τρουφών από τα ζώα τα οποία πρέπει να σημειωθεί ότι τρελλαίνονται γι'αυτές.

Η απόδοση της καλλιέργειας 
Είναι δύσκολη η πρόβλεψη πότε ακριβώς θα αρχίσει η παραγωγή τρουφών καθόσον αυτή επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες. Οι δρύες π.χ. που είναι βραδυαυξή δέντρα αρχίζουν να παράγουν τρούφες σε 8-12 χρόνια ενώ η φουντουκιά και η φλαμουριά που είναι πιο ταχιαυξή σε 5-6 χρόνια. 
Η απόδοση μιας σωστά εγκατεστημένης και καλλιεργημένης φυτείας μπορεί να είναι εντυπωσιακή. Έτσι φυτεία χνουδωτής δρυός σε ηλικία 15 ετών περίπου μπορεί να παράγει 2 - 3 χλγ. τρούφας ανά δέντρο. Η λευκή τρούφα επιτυγχάνει την υψηλότερη τιμή στην αγορά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μαύρες τρούφες είναι φθηνές. Οι τρούφες έρχονται στην αγορά ως νωπό προϊόν, σε βαζάκια συντηρημένες σε άλμη, σε τρουφοπάστα ή ως τρουφόλαδο.                                                                                                  Τα δέκα μικρά μυστικά για την καλλιέργεια της τρούφας:

- Συνιστάται η καλλιέργεια τρούφας όχι σε έκταση μικρότερη των 4 στρεμμάτων, ειδικά όταν συνορεύει και στις 4 πλευρές της με δασική έκταση. Για να είναι ασφαλής ο μύκητάς μας θα πρέπει να φυτέψουμε τα δέντρα τρούφας σε απόσταση 10-12 μέτρων μακριά από τα γύρω δέντρα. Αυτή η προϋπόθεση μειώνει σημαντικά την έκταση του ωφέλιμου χώρου του χωραφιού, αφού από τα 4 στρέμματα αξιοποιείται περί το 1,8 στρέμμα. Στο ριζικό σύστημα των άγριων δέντρων υπάρχουν μύκητες που δρουν ανταγωνιστικά προς τον μύκητα της τρούφας. Χρειάζεται να υπάρχει ασφαλής απόσταση, έτσι ώστε να προστατεύεται ο μύκητας της τρούφας. Η αναμενόμενη απόδοση της καλοκαιρινής μαύρης τρούφας είναι 5-15 κιλά ανά στρέμμα, με την τιμή παραγωγού να ανέρχεται σε 250 ευρώ το κιλό, ενώ της χειμερινής μαύρης τρούφας είναι 2-10 κιλά ανά στρέμμα, με την τιμή παραγωγού να φθάνει έως και 900 ευρώ το κιλό. Αυτό που θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι ότι τα έσοδα από μια καλλιέργεια τρούφας είναι καθαρά λεφτά, αφού τα έξοδα για την παραγωγή της είναι αμελητέα. Είναι δηλαδή μια επιχείρηση χωρίς ετήσια πάγια έξοδα, αλλά με σημαντικά έσοδα.

- Η αγορά των φυτών κοστίζει περίπου 750 ευρώ ανά στρέμμα (40 φυτά/στρέμμα Χ 18,7 ευρώ/φυτό = 748 ευρώ ανά στρέμμα).

- Η τιμή της στις αγορές παραμένει σταθερά ανοδική τις τελευταίες δεκαετίες. Η οικονομική κρίση δεν φαίνεται να επηρεάζει τη διάθεσή της, αφού η τρούφα απευθύνεται στα πολύ υψηλά οικονομικά εισοδήματα, που είχαν και θα συνεχίσουν να έχουν οικονομική ευρωστία.

- Δεν είναι υδροβόρα, μια και απαιτεί το ελάχιστο νερό που θα χρειαζόταν οποιαδήποτε καλλιέργεια (σκεφθείτε τι απαιτήσεις σε νερό έχει ένα πουρνάρι: μηδαμινές).

- Δεν χρειάζεται λιπάσματα (καμία επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα από νιτρικά).

- Απαγορεύεται η χρήση φυτοφαρμάκων και μυκητοκτόνων, αφού αυτό που στην ουσία καλλιεργούμε είναι ένας μύκητας.

- Η τρούφα είναι ένα μανιτάρι που μεγαλώνει κάτω από το έδαφος (5-30 cm), συμβιώνοντας με το ριζικό σύστημα ορισμένων δέντρων (αριά, πουρνάρι, βελανιδιά, ρουπάκι, οστρυά, πεύκο, γαύρο κ.λπ.). Δέντρα δηλαδή της άγριας χλωρίδας της χώρας μας, αλλά και της μεσογειακής λεκάνης γενικότερα, μια και τα είδη αυτά των δένδρων είναι κοινά σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα κ.α.

- Η εγκατάσταση των φυτών τρούφας στο χωράφι μπορεί να γίνει είτε τον Μάρτιο είτε τον Νοέμβριο.

- Για μια έκταση 8-10 στρεμμάτων χρειάζονται δείγματα χώματος από 4 διαφορετικά σημεία. Τα δείγματα λαμβάνονται από βάθος 30-35 εκατοστών περίπου. Αυτό συμβαίνει για να υπάρξει μια αρχική εικόνα του χώματος του χωραφιού. Εφόσον τα αρχικά δείγματα είναι ικανοποιητικά, ακολουθεί περαιτέρω έλεγχος.

Οπως επισημαίνουν στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες» η Κατερίνα Γιατρά και ο Χρήστος Χρυσόπουλος, καλλιεργητές τρούφας, αντί να φυτέψει κάποιος σε ένα αγρόκτημα ελιές ή αμυγδαλιές, φυτεύονται δασικά δέντρα. Διάφορα είδη βελανιδιάς, πεύκα, φλαμουριές, κουκουναριές κ.ά. Δημιουργείται, δηλαδή, ένα μικρό δασάκι με άγρια δέντρα, στο ριζικό σύστημα των οποίων όμως -πριν φυτευτούν- έχει εγκατασταθεί εργαστηριακά ο μύκητας της τρούφας. Τα δύο επόμενα καλοκαίρια μετά τη φύτευση αυτά τα δέντρα θα χρειαστούν λίγο πότισμα για να «πιάσουν».

Κώστας Νάνος  πηγη   

Ο Κοινοτικός Κανονισμός 1257/99 που τώρα εφαρμόζεται στη χώρα μας επιδοτεί την εγκατάσταση φυτειών με τα δασικά είδη που αναφέρονται παραπάνω καθώς και την κατασκευή μικρού αρδευτικού έργου και την περίφραξη. Βέβαια θα χρειαστεί ο παραγωγός να καταβάλει κάποιο συμπληρωματικό ποσό. Τι είναι όμως ένα σχετικά μικρό ποσό μπροστά στα εκατομμύρια που μπορεί να αποδώσει η καλλιέργεια τρούφας.

Για πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο ΕΘΙΑΓΕ - Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης, τηλ.: 2310-461172-3                                                                πηγη  http://kthnotrofia.pblogs.gr/

Επιστροφή στη φύση - αντίδοτο στην κρίση Η οικονομική κρίση δίνει ευκαιρίες σε ανθρώπους που μπορούν να προσαρμοστούν γρήγορα στις νέες συνθήκες, που η μιζέρια και η γκρίνια έχουν δώσει τη θέση τους στη δημιουργικότητα και την απερίσκεπτη όρεξη για εργασία. Σε νέους ανθρώπους που απαρνιούνται το πρότυπο πρωτεύουσα-μεγάλη ζωή, επιστρέφουν στα εγκαταλελειμμένα χωριά και κάνουν παραγωγικά βήματα προς θετικές κατευθύνσεις. Αργά και σταθερά γίνονται τα βήματα που απαιτούνται για να εκμεταλλευτεί ο Έλληνας την κρίση και να βγει από αυτήν νικητής. Μπορεί να αλλάζουν οι συνήθειες και ο μέχρι πρότινος τρόπος ζωής αλλά αυτό δεν είναι παρά πιθανά το εφαλτήριο για μία καλύτερη και περισσότερο ποιοτική καθημερινότητα.!